Google+ Education For Life

ชีวิตไม่ใช่ เครื่องจักรมันมีความซับซ้อนมีความสดใส ร่าเริงมองโลกในแบบต่างๆรักอิสระ รักพวกพ้อง และมีปัญหาหลากหลาย ต้องการใครสักคน มาให้คำตอบเพื่อเป็นแนวทาง ในการดำเนินชีวิต

วันจันทร์ที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2557

On 03:34 by EForL   No comments














หลายคนต้องเจอปัญหากวนใจจนทำให้ไม่อาจตั้งสติทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพเพราะเวลาเปิดหน้าต่างบราวเซอร์ทีไรเจอเจ้า Mystarsearch ทุกที
ก่อนที่จะไปลบมันออกเราลองดูพฤติกรรมการใช่อินเตอร์เน็ตของเราก่อนว่าปล่อยให้เจ้าวายร้ายเข้ามาได้ไง
๑. อาจจะมาพร้อมการติดตั้งซอฟแวร์ Maxiget
๒. อาจจะมาพร้อมกับการ VLC หรืออื่นๆ












มาดูขั้นตอนการลบ Mystartsearch ออกจากเว็ปบราวเซอร์Internet Explorer สำหรับวินโดว์ 7 ก่อน

๑. ถอดการติดตั้งเจ้าวายร้าย Mystartsearch ออก (อาจจะหายากก็ต้องลองสังเกตทั้งชื่อและสัญลักษณ์ที่เป็นรูปกล่องของขวัญ) เมื่อหาเจอแล้วก็ Uninstall or Remove ออกได้เลย


๒.สำหรับ IE เปิดเว็ปขึ้นมาแล้วเข้าไปที่ Tools ไปที่ Internet Options จะได้หน้าต่างใหม่ขึ้นมา
จากนั้นไปเลือกตรง Settings ต่อด้วยเลือก Search ก่อน เพื่อลบ Add Ons ที่แปลกๆ ลบออกโดยการกดเลือกแล้วกด Remove ด้านล่าง (ที่บอกว่าแปลกๆ เพราะเจ้าตัว Mystarsearch มันจะไม่ระบุชัดเจน) จากนั้นก็ close















๓. เมื่อทำตามขั้นตอนที่สองเสร็จแล้วกลับมาที่หน้าต่าง Internet Options เลือก Use blank จากนั้นก็ตอบ OK ปุ่มด้านล่าง

๔. คลิกขวาตรงไอคอน IE เลือกด้านล่างจากนั้นเลื่อนเมาส์มาตรงคำว่า Internet Explorer คลิกขวาอีกทีแล้วเลือก Properties เมื่อหน้าต่างใหม่ปรากฏขึ้นมาให้เลือกตรงแท็บ Shortcut ในช่อง Taget: ให้เลือกลบตรงที่ http:// www.mystarsearch.com...........ออก แล้วกด OK


๕. ปิด Internet Explorer แล้วลองเปิดขึ้นมาใหม่

ปล.อาจจะอธิบายสั้นนิดหนึ่ง เพราะเข้าใจว่าหลายท่านคนมีทักษะในการใช้คอมพิวเตอร์มาพอสมควร หากไม่เข้าใจขั้นตอนไหนสอบถามมาได้นะครับ




วันอังคารที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2557

On 03:12 by EForL   No comments
ผมมีเพื่อน 422 คน แต่ผมยังรู้สึกเดียวดาย ผมคุยกับพวกเขาทุกวัน แต่.....ไม่มีใครสักคนที่รู้จักผมจริงๆ ปัญหาก็คือผมไม่อาจสบตาพวกเขาขณะสนทนา ได้แต่มองชื่อบนหน้าจอ ผมจึงถอยออกมา เปิดตาดูอีกครั้ง ผมมองไปรอบๆ และตระหนักได้ว่า สิ่งที่เราเรียกว่า "โซเซียล" นั้นคือ การเปิดหน้าจอคอมขึ้น แต่ปิดประตูห้องของเราลง
เทคโนโลยีเหล่านี้ ล้วนเป็นเพียงภาพมายาของชุมชน มิตรภาพและความรู้สึกร่วม แต่หากคุณถอยห่างจากเครื่องมือสร้างความหลงนี้ไม่ได้ คุณจะไม่มีวันตื่นและเห็นโลกอันอลหม่าน โลกที่เราตกเป็นทาสของสิ่งที่เราสร้างขึ้น โลกที่ข้อมูลของเราถูกขายโดยเหล่าคนโลภ โลกที่สนใจแต่ตนเอง ภาพลักษณ์ และโปรโมทตัวตน โลกที่เราแชร์สิ่งสวยงาม แต่กลับไร้อารมณ์
 เราดูมีความสุขกับสิ่งที่เราแชร์ แต่จะเป็นอย่างนั้นรึเปล่า หากไม่มีใครอยู่ด้วยเลย จงอยู่กับเพื่อนของคุณ และเขาจะอยู่เช่นกัน แต่จะไม่มีใครเลย หากการอยู่นั้นเป็นเพียงอักษร
 เราตกแต่งเสริมเติม เพื่อถ้อยคำเยินยอ เราแสร้งทำเป็นไม่เห็น  ความโดดเดี่ยวในสังคม เราร้อยเรียงคำพูด เพื่อให้เราดูเจิดจรัสขึ้น โดยแทบไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่ามีใครฟังอยู่ไหม การอยู่คนเดียวไม่ใช่ปัญหา ขอให้ผมได้อธิบาย สถานะว่ากำลังทำอะไรหรือคิดอะไรอยู่ก็พอ
เงยหน้าขึ้นจากมือถือและปิดหน้าจอซะ  ชีวิตเรามีจำกัด วันเวลาของเรามีไม่มาก อย่าเสียเวลาจมจ่อไปกับโลกอินเตอร์เน็ต  เพราะเมื่อถึงคราวจากลา คุณอาจต้องพบกับความเสียใจผมเองก็ผิดเช่นกันที่เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งเหล่านี้ โลกดิจิตอลที่ได้ยินเสียงแต่ไม่เห็นตัวจริง ที่ซึ่งเราพิมพ์แทนที่จะพูด ที่ซึ่งเราใช้เวลาร่วมกัน แต่ปราศจากการสบตา อย่าให้ชีวิตของคุณไหลไปตามกระแสนี้ จงมอบความรัก อย่าได้แค่กดไลค์ ยุติความอยากโอ่ประโคมตัวตน ไปสู่โลกกว้าง ทิ้งสิ่งล่อลวงไว้ข้างหลังเงยหน้าจากมือถือและปิดหน้าจอซะ และใช้ชีวิตจริงๆ เสียที
อาการจมหายอยู่กับโลกดิจิตอล มันเกิดขึ้นมาได้ 7 - 8 ปีนี้เอง ตั้งแต่สมัยใช้อินเตอร์เน็ตผ่านคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะหรือใช้โน๊ตบุค แต่อาการติดดิจิตอลมันเกิดขึ้นมาเต็มที่เมื่อมีสมาร์ทโฟนและแท็บเล็ตเกิดขึ้น เพราะของเหล่านี้ใช้ติดตัวตลอดเวลา จนเกิดเป็นโรคขาดดิจิตอลไม่ได้ จนต้องมีคลินิกดิจิตอลขึ้นมา เด็กอายุน้อยสุดที่ต้องมารักษาโรคติดดิจิตอล อายุต่ำสุด คือ 4 ขวบ คือถ้าคุณแม่หยิบเอาแท็บเล็ตออกไปจากมือ เด็กเกิดอาการอาเจียนเลย เพราะรู้สึกว่าทนไม่ได้ ขาดไม่ได้ ที่จะไม่มีเครื่องมือดิจิตอลอยู่กับตัว นี่คือปัญหาที่เกิดขึ้น

วันจันทร์ที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2557

On 07:27 by EForL   No comments
ทฤษฎีสัมพัทธภาพของนักวิทยาศาสตร์ที่ชื่อ ไอน์สไตน์ เป็นผลงานที่น่าเกรงขาม เพราะไม่เพียงแต่สะท้อนถึงภูมิปัญญาที่เหนือมนุษย์ แต่ยังสะท้อนถึงความละเอียดอ่อนในการคำนวณทางคณิตศาสตร์ หลักการคำนวณของเขา สามารถนำไปพิสูจน์กฎทางฟิสิกส์อื่นๆได้อย่างสอดคล้องและครอบคลุม ทฤษฎีที่นักวิทยาศาสตร์หลายคนก่อนหน้าเขาเคยคิดขึ้นมาสั่งสมกันนับพันปี
ทฤษฎีของไอน์สไตน์ ก็ก่อให้เกิด คลื่นลูกที่สาม เกิดการปฏิวัติเทคโนโลยี มีการพัฒนาด้านคอมพิวเตอร์ การสื่อสาร โทรคมนาคม อย่างมหาศาล ระบบดาวเทียม เครื่องคอมพิวเตอร์ เครื่องเล่น DVD ระบบ GPS ไมโครเวฟ แสงเลเซอร์ จอภาพโทรทัศน์ เครื่องถ่ายเอกสาร โทรศัพท์มือถือ Fiber optic ฯลฯ หรือใครที่สายตาสั้นแล้วไปทำเลสิก ก็ต้องนึกขอบคุณไอน์สไตน์เพราะทั้งหลายเหล่านี้ล้วนแล้วพัฒนามาจากพื้นฐานทางทฤษฎีของไอน์สไตน์ทั้งสิ้น

และเช่นกัน เหรียญย่อมมีสองด้าน มีมนุษย์อีกพวกหนึ่ง นำทฤษฎีของไอน์สไตน์ ไปพัฒนาสร้างอาวุธทำลายล้างสูง อย่างระเบิดปรมาณู และทดลองไปทิ้งที่ฮิโรชิมาเป็นที่แรก โลกต้องตะลึงในอานุภาพของมัน ด้วยมวลของมวลสารเพียง 0.7 กรัม สลายตัวภายใน 0.01 วินาที ให้พลังงานออกมาขนาดทำเอาเมืองฮิโรชิมาราบไปทั้งเมือง

ไอน์สไตน์เป็นคนเชื้อสายยิว เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ.1879 ที่เมืองอูล์ม ประเทศเยอรมนี ในวัยเด็กเขาเป็นคนที่มีความคิดช้า ซึ่งจะว่าไปแล้วน่าจะเป็นคนที่มีความคิดละเอียดรอบคอบมากกว่าเพราะตอนอายุได้ 5 ขวบ คุณพ่อเอาเข็มทิศมาให้ดูแล้วถามว่าเหตุใดเข็มทิศจึงชี้ไปทางเหนือเสมอ เขาตอบว่ามันต้องมีอะไรหรือพลังงานอะไรสักอย่างที่มองไม่เห็นซ่อนอยู่ในอากาศคอยดึงให้เข็มชี้ไปทางนั้น

ในเรื่องการเรียนไอน์สไตน์ไม่ค่อยประสบความสำเร็จมากนักเพราะในวัยเด็กพ่อแม่มักบังคับให้เรียนในวิชาที่เขาไม่ถนัดอยู่เสมอจนเขาเกิดความคิดว่า การเรียนในห้องเรียนเป็นการเรียนที่ฉาบฉวยนั้งกางตำราแล้วรีบเรียนให้จบๆไป ท้ายที่สุดก็ไม่ได้อะไรต้องเสียเวลาไปเปล่าๆ เขาจึงใช้เวลานอกห้องเรียนศึกษาในสิ่งที่เขาถนัดนั้นคือคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ จนเกิดงานเขียนจากการศึกษานอกห้องเรียนขึ้นอย่างมากมาย

เมื่อสำเร็จการศึกษา เขาได้ทำงานที่ไม่ตรงกับความถนัดเท่าไร แต่ก็มีเวลาว่างมากพอที่จะศึกษาในสิ่งที่เขาถนัดอย่างละเอียด พร้อมกับนำเสนอสิ่งที่เขาได้ศึกษาผ่านวารสาร อันนาเล็น เดอร์ ฟิสิก( Annalen Der  Physik )

ยิ่งวันเวลาในชีวิตผ่านไม่มากเท่าไรสิ่งที่ไอน์สไตน์ได้นำเสนอยิ่งได้รับการพิสูจน์ออกมาในรูปแบบของวิทยาศาสตร์มากเท่านั้น และเป็นที่ยอมรับในวงกว้างด้วย

แม้ว่าไอน์สไตน์จะไม่ได้นับถือพุทธศาสนา แต่การค้นพบสัจธรรมบางอย่างของจักรวาลผ่านจินตนาการและทฤษฎีทางฟิสิกส์ของเขา เข้าใกล้ และเข้าถึงความจริงบางด้านของธรรมชาติ ซึ่งพระพุทธองค์ทรงค้นพบและประกาศมาก่อนหน้านับพันปี และเมื่อภายหลัง ไอน์สไตน์ได้ศึกษาเรื่องราวของพุทธศาสนาจากเพื่อนนักเขียนคนหนึ่ง ไอน์สไตน์ถึงกับประหลาดใจ ที่การค้นพบของเขาเป็นเพียงส่วนน้อยนิดของศาสนาแห่งจักรวาล





ความจริงของจักรวาลมีเพียงความจริงเดียว มีระบบระเบียบและความสมบูรณ์อยู่ในตัวเอง ซึ่งนักวิทยาศาสตร์พยายามศึกษาค้นหา โดยใช้หลักทางตรรกะ เหตุผล พิสูจน์ออกมาเป็นตัวเลขและทฤษฎีทางฟิสิกส์ ในขณะที่พระพุทธองค์ใช้ปัญญาญานในการค้นคว้าความจริงแท้แห่งจักรวาล ในเมื่อต่างฝ่ายต่างต้องการหาความจริงแท้อันเดียวกัน แต่วิถีทางต่างกัน ในที่สุด เมื่อเข้าใกล้ความจริงแท้ จะพบว่าการค้นพบของทั้งสองวิถีมีความสอดคล้องกันอย่างมหัศจรรย์
ไอน์สไตน์เป็นคนที่ไม่กลัวความตาย เขาเคยเขียนไว้ว่า การกลัวความตายคือความกลัวที่ไม่มีเหตุผลที่สุดในบรรดาความกลัวทั้งปวง ( The fear of death is the most unjustified of all fears )
ไอน์สไตน์เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ.1955 อายุ 76 ปี พร้อมทั้งทิ้งงานที่คั่งค้างอยู่คือ การคิดทฤษฎีที่จะรวมแรงพื้นฐานในธรรมชาติที่มีอยู่ 4 ชนิดเข้าไว้ในกฎเดียวกันคือ
 1. แรงโน้มถ่วง
 2. แสงหรือแรงแม่เหล็กไฟฟ้า
 3. แรงนิวเคลียร์ชนิดอ่อน
 4. แรงนิวเคลียร์ชนิดเข้ม

ถ้ากฎนี้เกิดได้จริงความลับของจักรวาลจะถูกเปิดเผยมากกว่าทฤษฎีสัมพัทธภาพหลายเท่า การเหาะเหินเดินอากาศของมนุษย์จะกลายเป็นเรื่องธรรมดา ทฤษฎีนี้จะสามารถอธิบายอนุภาคพื้นฐานทุกชนิดในจักรวาลรวมไปถึงอธิบายได้ถึงปฏิสัมพันธ์ทางกายภาพและแรงทุกระบบในจักรวาลได้หมด 
ถึงแม้ "อัลเบิร์ต ไอสไตล์" ได้จากโลกนี้ไปโดยที่เขายังไม่สามารถค้นพบตำตอบตามที่เขากำลังต้องการก็ตาม แต่ไอสไตล์ได้ทิ้งคำพูดที่เป็นปริศนาที่สำคัญมากให้กับมนุษยชาติ ในช่วงวาระสุดท้ายแห่งชีวิตของเขา อัลเบิร์ตได้เริ่มสงสัยแล้วว่า พระพุทธศาสนา อาจจะเป็นศาสนาที่ให้คำตอบต่อคำถามที่เขากำลังพยายามค้นหา ในช่วง 1 ปีก่อนที่เขาจะเสียชีวิตนั้น มหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน ได้ตีพิมพ์งานเขียนชิ้นหนึ่งของเขาชื่อเรื่อง "The Human Side" ซึ่งนักฟิสิกส์ผู้ที่ได้รับรางวัลโนเบลผู้นี้ ได้กล่าวทิ้งท้ายให้เป็นปริศนาแห่งโลกอนาคตว่า

The religion of the future will be a cosmic religion. It should transcend personal God and avoid dogma and theology. Covering both the natural and the spiritual, it should be based on a religious sense arising from the experience of all things natural and spiritual as a meaningful unity. Buddhism answers this description. If there is any religion that could cope with modern scientific needs it would be Buddhism. (Albert Einstein)

 "ศาสนาในอนาคต จะต้องเป็นศาสนาสากล ศาสนานั้นควรอยู่เหนือพระเจ้าที่มีตัวตน และควรจะเว้นคำสอนแบบสิทธันต์ (คือเป็นแบบสำเร็จรูปที่ให้เชื่อตามเพียงอย่างเดียว) และแบบเทววิทยา(คือพึ่งเทวดาเป็นหลักใหญ่) ศาสนานั้น เมื่อครอบคลุมทั้งธรรมชาติและจิตใจ จึงควรมีรากฐานอยู่บนสามัญสำนึกทางศาสนา ที่เกิดขึ้นจากประสบการณ์ต่อสิ่งทั้งปวง คือ ทั้งธรรมชาติและจิตใจอย่างเป็นหน่วยรวมที่มีความหมาย พระพุทธศาสนาตอบข้อกำหนดนี้ได้ถ้าจะมีศาสนาใดที่รับมือได้กับความต้องการทางวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ปัจจุบัน ศาสนานั้นก็ควรเป็นพระพุทธศาสนา"

วันพฤหัสบดีที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

On 03:10 by EForL   No comments
            ถ้าทุกคนเชื่อว่าทุกสิ่งทุกอย่างสามารถพัฒนาได้ ความสามารถต่าง ๆที่มนุษย์คนหนึ่งเคยทำได้เราก็สามารถทำได้เช่นเดียวกัน  
          วันนี้จะนำเสนอเรื่องราวของบุคคลผู้ที่ถือได้ชื่อว่าเป็นผู้มีอิทธิพลต่อคนทั้งโลกในปัจจุบัน นั้นก็คือ ประธานาธิบดี บารัค โอบามา 
           ถึงแม้ชายคนนี้จะมีข้อเสียอยู่บ้างไม่ใช่น้อย แต่ข้อดีที่ทำให้เขาได้ก้าวขึ้นมานั้งในตำแหน่งผู้นำของประเทศที่เคยเป็นมหาอำนาจของโลกมาหลายร้อยปีอย่างสหรัฐอเมริกาได้นั้น คงไม่ใช่เป็นเพราะก่อรัฐประหารอย่างในบางประเทศแน่นอน ดังนั้นในวันนี้ผมจึงนำเอาข้อดีบางอย่างมาให้หลายคนที่กำลังจะก้าวมาเป็นผู้นำ(แม้กระทั้งผู้นำครอบครัว) ได้ถือเอาไปเป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิต

          โอบามา ผู้คงความไม่เคยหวามกลัวในการโต้วาที และไม่เคยแสดงอาการหลุด หรือโกรธ    เมื่อเพลี่ยงพล่ำแก่คู่ต่อสู้  ที่ยิ่งไม่น่าเป็นไปได้คือ เขาสามารถวางเฉยต่อกระแสยั่วยุและสิ่งรบกวนทั้งหลายได้โดยยืนหยัด มั่นคงในเนื้อหาที่ต้องการสื่อออกไปยังผู้มีสิทธิ์ออกเสียงเลือกตั้งตลอดระยะเวลาหาเสียงแบบมาราธอนนานเกือบสองปีแม้จะอ่อนประสบการณ์ทางด้านการเมือง  แต่โอบามาย้ำในจุดยืนเดิมอย่างไม่หวั่นไหว  เรียกร้องให้สหรัฐอเมริกา “เปลี่ยนแปลง”
        โอบามาสามารถรักษามาดสุขุมไว้ได้ ด้วยการมุ่งเน้นไปที่เป้าหมายหลักอย่างแน่วแน่ ไม่วอกแวก ไม่สนใจอะไรก็ตามที่ผ่านเข้ามารบกวน เขาแก้ปัญหาได้โดยไม่จำเป็นต้องตำหนิใคร เล่น ไม้แข็ง ได้เมื่อจำเป็น และบางครั้งอาจระเบิดอารมณ์ออกมาบ้าง ถ้าไม่ทำให้แผนรณรงค์หาเสียงของตนเสียหาย
           เขาฉลาดตรงที่รู้จักหันเหตัวเองให้เข้ากับสถานการณ์และทิศทางลมในแต่ละขณะได้  และบางทีสิ่งที่ดีที่สุดในตัวเขาคือ บทเรียนที่ได้เรียนรู้จากอดีตประธานาธิบดีอับราฮัม ลิงคอล์น  ซึ่งเป็นตัวอย่างที่ดีของการเป็นผู้นำที่คงความอ่อนน้อมถ่อมตน 
           อีกประการหนึ่งที่ โอบามามีก็คือการรู้จักครองสติไว้ให้มั่นในห้วงวิกฤติและภาวะฉุกเฉินที่เกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิด   มีการเตรียมแผนรองรับในกรณีเกิดเหตุฉุกเฉิน  และพร้อมที่จะทำตามแผนนั้นโดยครองสติให้อยู่กับตัวเอง  คงบุคลิกภาพความเป็นปกติได้มากที่สุด  ด้วยเหตุนี้เองทำให้เขาสามารถโกยคะแนนเสียงจากผู้มีสิทธิ์ออกเสียงเลือกตั้งได้อย่างมากมาย 

วันอังคารที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

On 19:04 by EForL   No comments

เราเริ่มรู้จักกันได้ประมาณเดือนกว่าๆแล้ว ในช่วงแรกที่เราได้พบกัน ฉันชอบแอบมองตอนเธอมากินน้ำ ฉันเห็นดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความหวาดระแวงอยู่ตลอดเวลา จนทำให้ฉันอดคิดไม่ได้ว่าเธอพึ่งมาจากขโมยของคนอื่นมาหรือเปล่า
มาช่วงหลังๆนี้นอกจากเธอจะลงมากินน้ำแล้ว เธอยังส่งเสียงอันไพเราะให้ฉันได้ฟังอยู่บ่อยๆ จนฉันคิดว่าต้องตอบแทนอะไรแก่เธอสักอย่าง ฉันคิดได้ว่าเธอต้องหิวแน่เลย วันต่อมาจึงนำอาหารใส่ถุงเล็กๆติดมาที่ทำงานด้วยเผื่อว่าเวลาเธอลงมากินน้ำเสร็จแล้ว ได้กินอะไรที่เป็นของพิเศษๆ ก่อนนอนสักหน่อยจะได้หลับเป็นสุข เพราะฉันเองก็ไม่รู้ว่าทั้งวันเธอได้กินอะไรมาบ้างหรือเปล่า
ฉันไม่รู้ว่าความสุขในชีวิตเธอเป็นอย่างไร สำหรับฉันแล้วการได้ยินเสียงเธอทุกวัน ได้แบ่งอาหารให้เธอกิน ได้เห็นเธอกินอาหารที่ฉันแบ่งให้อย่างเอร็ดอร่อย แค่นี้ก็ถือว่าเป็นความสุขส่วนหนึ่งในชีวิตของฉันแล้ว
ยิ่งนานวันฉันกับเธอยิ่งสนิทกันมาขึ้น เธอชอบบินมาเกาะบริเวณหน้าต่างในห้องทำงานของฉัน แล้วพยายามทำให้เกิดเสียงดังเพื่อเรียกร้องความสนใจ ซึ่งฉันอยากบอกเธอว่าไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้นก็ได้ ฉันรู้เวลาที่เธอมาอยู่แล้ว สิ่งที่ทำให้เราสนิทกันได้เร็วนั้นอาจเป็นเพราะว่าเรามีอะไรเหมือนกันอยู่ ๓ อย่าง คือ
๑. เราต้องกินเหมือนกัน เธอกินอาหารและมีวิธีแสวงหาอาหารในแบบของเธอ ฉันมีการกินและแสวงหาอาหารในแบบของฉัน
๒. เราต้องเสพกามเหมือนกัน
๓. เรามีความกลัวตายเหมือนกัน
สุดท้ายนี้ ฉันอยากบอกเธอว่าที่เธอต้องมาเกิดเป็นแบบนี้เพราะชาติในอดีตเธอคงทำสิ่งที่ผิดพลาดไว้มาก หรือเธออาจประมาทในการสร้างความดี ซึ่งเธอไม่ต้องนึกเสียใจหรือน้อยอกน้อยใจเพราะทุกคนถ้ายังไม่หมดกิเลสก็มีสิทธิผิดพลาดกันได้ทั้งนั้น
ฉันขอให้อัตภาพแบบนี้ของเธอเป็นชาติสุดท้าย เมื่อละจากโลกนี้ไปก็ขอให้ได้อัตภาพใหม่ที่เหมาะแก่การทำความดี เช่น ได้ร่างกายเป็นมนุษย์ ครั้นได้ร่างกายเป็นมนุษย์แล้วก็ขอให้เธออย่าได้ประมาท เร่งสร้างความดี ยิ่งๆขึ้นไปจนหมดกิเลสเข้าสู่พระนิพพาน อันเป็นเป้าหมายสุดท้ายของสัพพะสัตว์ทั้งหลายในสังสารวัฏนี้

-->

วันจันทร์ที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

On 05:50 by EForL   No comments
ภิกษุห้ามฉันเนื้อ
เหตุที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสห้ามไม่ให้ภิกษุฉันเนื้อมนุษย์ โดยเด็ดขาดเกิดจากนางสุปปิยา เรื่องมีอยู่ว่า
วันหนึ่งนางสุปปิยาทราบข่าวว่ามีพระภิกษุอาพาธหนัก ต้องการน้ำต้มเนื้อเพื่อมาประกอบเป็นเภสัช นางจึงสั่งให้คนรับใช้ไปหาซื้อเนื้อมา ปรากฎว่าในวันนั้นเป็นวันพระไม่มีการฆ่าสัตว์ คนใช้หาจนทั่วแล้วไม่มีจึงกลับมารายงานให้นางทราบ
            ด้วยความที่นางเป็นคนศรัทธาจริตและอยากให้พระหายจากความอาพาธ นางจึงตัดสินใจเฉือนเนื้อขาของเธอเองแล้วมอบให้คนใช้นำไปต้นถวายพระ ส่วนตัวนางใช้ผ้าพันแผลแล้วเข้าไปนอนทนความเจ็บอยู่ในห้อง
            วันต่อมา พระศาสดามาฉันภัตตาหารที่บ้านของนาง พอกระทำภัตตากิจเสร็จก็ถามสามีของนางว่า สัปปิยาหายไปไหน สามีจึงให้คนไปเรียกนางออกมา ครั้นนางทราบข่าวการมาของพระบรมศาสดาก็เกิดปีติโสมนัส บาดแผลที่ขาก็หายเป็นอัศจรรย์นางรีบลุกขึ้นแต่งตัวมาเข้าเฝ้าพระศาสดาพร้อมกับเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้พระพุทธองค์ทราบ
            เมื่อพระบรมศาสดากลับไปถึงที่พักได้เรียกประชุมสงฆ์ แล้วสอบสวนจากนั้นก็ทรงบัญญัติพระวินัยห้ามไม่ให้พระภิกษุฉันเนื้อ ๑๐ อย่าง ได้แก่ เนื้อมนุษย์ เนื้อสิงโต เนื้อช้าง เนื้อม้า เนื้อสุนัข เนื้อเสือโครง เนื้อดาว เนื้อเสือเหลือง เนื้องู เนื้อหมี
            นี้เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสมัยพุทธกาล บ้านเมืองเราในยุคปัจจุบันย้อนกลับไปเมื่อ พ.ศ. ๒๕๔๐ ตอนนั้นผู้เขียนอายุได้ ๑๔ ปี มีโอกาสไปจ่ายตลาดกับแม่ จำได้ว่าวันนั้นเป็นวันพระใหญ่ (ขึ้น ๑๕ ค่ำ) หาร้านที่ขายเนื้อสดไม่มีเลย อย่างดีก็มีพวกไก่แช่เย็นหรือปลาทูแช่แข็ง
            แต่ในปัจจุบันวัฒนธรรมการไม่ฆ่าสัตว์วันพระแทบจะไม่มีให้เห็นแล้ว ซึ่งจะว่ากันจริงๆแล้วจะฆ่าสัตว์วันไหนก็ได้ชื่อว่าทำลายชีวิตของสัตว์ด้วยกันทั้งนั้น ประเด็นอยู่ที่ว่าการละทิ้งวัฒนธรรมการไม่ฆ่าในวันพระมันฟ้องว่าพฤติกรรมของคนในสังคมยุคปัจจุบันยิ่งนับยิ่งห่างจากวัด
            ถ้าจะโทษคนในสังคมอย่างเดียวก็ไม่ได้เพราะข่าวเกี่ยวกับข้อประพฤติปฏิบัติของพระที่ออกผ่านสื่อต่างๆ ในปัจจุบันก็มีแต่ข่าวด้านลบ ทัศนะคติของคนเลยมองพระในทางลบ
            การแก้ไขปัญหาในเรื่องนี้ถ้าแก้ที่สื่อไม่ได้(ซึ่งไม่ได้อยู่แล้ว) ก็แก้ที่ตัวเรา เวลาเจอข่าวอะไรที่นำเสนอด้านลบเพียงด้านเดียว ให้เราพิจารณาว่าทุกสิ่งทุกอย่างมีทั้งด้านดีและด้านไม่ดี มีลบก็มีบวก เพราะทุกสิ่งทุกอย่างในโลกแห่งความเป็นจริงไม่มีใครดีฝ่ายเดียว หรือชั่วระยำฝ่ายเดียว เหมือนกับเหรียญที่มีสองด้านฉันใดก็ฉันนั้น
-->

วันอาทิตย์ที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557

On 19:36 by EForL   No comments

FOMO โรคติดข่าวสาร
     ในยุคปัจจุบันนี้ โซเซียลมีเดียกลายเป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวันไปแล้ว เพราะทำให้เราสามารถติดต่อสื่อสารกันได้ง่าย สะดวก และกว้างขวาง รวมทั้งเข้าถึงข้อมูลต่างๆ ได้ลึกและกว้าง ซึ่งบางคนก็ติดต่อจนเรียกว่าเสพติดโซเซียลมีเดีย จะกระวนกระวายใจถ้าไม่ได้เชคข้อมูล ไม่ได้อัพเดตเฟสบุคหรือทวิตเตอร์ของตนเอง หนักกว่านั้น ก่อนนอนก็ต้องเชค ถ้าท่านใดเป็นอย่างนี้แสดงว่ากำลังเป็นโรค FOMO แล้ว

     FOMO คือ ภาวะกลัวตกข่าว หรือ Fear Of Missing Out หรือชื่อย่อว่า FOMO ภาวะกลัวตกข่าวนี้มีมานานแล้วตั้งแต่สมัยที่ยังไม่มีโซเซียลมีเดีย

     สมัยก่อนจะมีคนอยู่กลุ่มหนึ่ง คือมีงานไหนต้องงานนั้นตกข่าวไม่ได้เลย มีงานเลี้ยงที่ไหน มีอะไรที่ไหนก็จะต้องไปให้ได้ ทิ้งทุกอย่างเพื่อให้ได้ไป เพราะกลัวตกข่าว และกลัวว่าตัวเองจะถูกลืม เพราะฉะนั้นอาการนี้เป็นอาการที่มีมานานแล้ว

     จากการศึกษาเมื่อไม่นานมานี้ มีรายงานที่น่าตกใจอยู่ชิ้นหนึ่ง เขาพบว่าในกลุ่มของคนใช้โซเซียลมีเดีย 56% มีอาการของการกลัวตกข่าวคือ ไม่อาจหยุดได้เลยที่จะไม่เช็คข่าว หรือการหยิบโทรศัพท์มือถือมาเช็คข้อมูลต่างๆ

     ให้เราลองถามตัวเองดูว่าตอนตื่นเช้ามาสิ่งแรกที่เราเช็คในตอนเช้าคืออะไร ถ้าคำตอบคือสมาร์ทโฟน ลองถามกับตัวเองอีกว่าสิ่งสุดท้ายที่เราเช็คก่อนนอนคืออะไร ถ้าคำตอบก็ยังเป็นสมาร์ทโฟนอีกแสดงว่าเราเป็นโรค FOMO ไปแล้ว



แล้วอาการกลัวตกข่าวนี้มีผลต่อจิตใจหรือสุขภาพจิตเราหรือไม่

     สิ่งเหล่านี้ส่งผลร้ายหรือผลเสียโดยที่เราแทบจะไม่รู้ตัว แต่บังเอิญเป็นกันทั่ว ทั้งในกลุ่มเพื่อน ก็เลยดูเหมือนเป็นเรื่องปกติ ความจริงแล้วความสัมพันธภาพที่ล้มเหลวเริ่มต้นจากการที่คนเราไม่ใส่ใจกัน บางคนที่ถึงเวลาที่เขาต้องการการเอาใจใส่ ต้องการการสนใจสักนิดนึงว่าเกินอะไรขึ้นกับชีวิตเขา แต่สิ่งแรกที่เราทำคือหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาดู

     อาการนี้เกิดขึ้นมากในกลุ่มวัยรุ่น แต่ก็ลามไปทุกเพศทุกวัยไม่จำกัด เพราะจากรายงานค้นพบว่าเมื่อ 2 ปีที่ผ่านมา ประมาณ 51% ของบุคคลทั่วไปมีการใช้โซเซียลมีเดีย ใช้สมาร์ทโฟนเชคข้อมูลข่าวสารมากขึ้นถึง 51%


เราจะมีวิธีเลิกติดโซเซียลมีเดีย ลบอาการ FOMO ออกจากตัวได้อย่างไร
      1.    ให้คนที่ไว้ใจคอยเช็คโซเซียลมีเดีย เช่น เวลามีข่าวการนัดหมายอะไร ก็ค่อยให้เพื่อนมาแจ้งเราอีกที
      2.    ยกเลิกอินเตอร์เน็ตบนมือถือ หรือใช้เฉพาะ wifi เท่านั้น
      3.    ให้ความสำคัญกับคนที่อยู่ใกล้ตัว เพราะคนใกล้ตัวเรามีความสำคัญต่อชีวิตเรามากกว่าสมาร์ทโฟน
      4.    ออกไปทำกิจกรรมกลางแจ้ง โดยปิดอุปกรณ์โซเซียลมีเดียทุกอย่าง


      และสุดท้ายทุกอย่างก็ขึ้นอยู่กับตัวเรา สิ่งที่สำคัญในชีวิตยังมีอีกมากมายไม่ใช่เฉพาะข่าวสารเท่านั้นที่เราตกไปแล้วเราเห็นเป็นเรื่องสำคัญ สิ่งที่เราไม่ควรตกเลยคือ การทำ
บุญ ทำคุณความดีนั่นเอง